Jæja ég ákvað að skrifa nokkrar línur svona til að fólk gefist ekki alveg upp á þessu bloggi mínu... jámms ég er semsagt eins og alþjóð veit búin að vera veik síðustu 7 vikurnar... Ég fékk þessar dýrindis heilabólgur og var bara nær dauða en lífi... En ég náði mér á strik og eftir tvær vikur á Grensás í endurhæfingu var ég talin vera nógu hress til að komast heim.
Það var engin smá hamingja að komast heim maður... hitta dóttur mína og geta bara verið með henni... En að komast uppúr þessum veikindum er ekkert auðvelt og mun greinilega taka mjög langan tíma... fyrst eftir að ég kom heim var ég að deyja úr ógleði og viðbjóði en svo fékk ég magabólgutöflur og það er farið að mestu... er svoldið óglatt á morgnana (neibb ekki ólétt - ekki nema eftir Guð þá).

En þegar því var lokið kom sviminn... hann er ennþá þessi elska og vill ekki fara... Það er næstum jafn pirrandi og ógleðin nema ég get kannski gert aðeins meira... Þegar mig fer að svima fæ ég höfuðverk og þegar ég fæ höfuðverk fer mér að verða óglatt... jei... svona er einmitt dagurinn búinn að vera í dag, helvítis hausverkur og ógleði... ekki gaman.

Það sem ég hef lært líka í þessum veikindum að jákvæðni er allt!!! Maður er svo fljótur að sökkva sér niður í sjálfsvorkun og neikvæðni að það er ótrúlegt... ég verð lengi að laga mig andlega eftir þetta, ég er líka svo hrædd um að verða aftur veik, þ.e. gera eitthvað vitlaust svo ég veikist aftur. ég verð lengi að koma mér í að vera róleg og sjá að ég verð ekki veik aftur. En ég er i því þessa dagana að reyna að styrkja mig, bæði andlega og líkamlega. Ég fer á hverjum degi til Mikka á göngubretti og í tækin og finn strax mun á mér, aðeins eftir eina viku...

Ég bið að heilsa í bili, en já ég er allavega komin heim og ekki lengur eins veik og eg var, þetta kemur allt ;)